Casper (53): ‘Kreeg weer vertrouwen in mijn lichaam’
Twaalf jaar geleden hing het leven van Casper Berris (53) aan een zijden draadje. Dankzij een harttransplantatie staat hij hier vandaag nog. Na een revalidatietraject van drie maanden in het Deventer Ziekenhuis laat Casper zien dat je ook met een donorhart fit kunt zijn én volop kunt genieten.
Van hartritmestoornissen naar hartfalen
Al sinds zijn geboorte leeft Casper met de PLN-mutatie, een erfelijke afwijking die invloed heeft op de werking van het hart. ‘De mutatie wordt vaak vergeleken met een tikkende tijdbom,’ vertelt hij. ‘De ziekte is levensbedreigend.’
Casper erfde de PLN-mutatie van zijn moeder. ‘Ik wist al lange tijd dat ik drager was. In het begin had ik nergens last van, maar later kreeg ik hartritmestoornissen. Mijn hart ging soms wel 200 slagen per minuut.’ De klachten namen steeds verder toe. De hartritmestoornissen gingen over in chronisch hartfalen en zijn hart werd steeds zwakker. Onder behandeling van het Deventer Ziekenhuis kwam Casper op de wachtlijst voor een harttransplantatie.
Op de urgentielijst
Tijdens het wachten op een donorhart ging het in juni 2014 bijna mis. Casper kreeg een hartstilstand. Na een reanimatie werd hij opgenomen op de Intensive Care van het Deventer Ziekenhuis en later overgebracht naar Groningen voor gespecialiseerde IC-zorg. ‘Daar knapte ik gelukkig weer op en mocht ik naar huis. Dit was het moment waarop ik op de urgentielijst voor een transplantatie werd geplaatst.’
‘Het hart paste perfect’
De periode daarna leefde Casper van dag tot dag. ‘Of eigenlijk van minuut tot minuut,’ zegt hij. In december 2014 kwam eindelijk het verlossende telefoontje: er was een donorhart beschikbaar. ‘Mijn geluk kon niet op.’ Nog diezelfde dag vertrok hij naar Utrecht voor de transplantatie. ‘Na een operatie van vijf uur kwam de arts met een glimlach naar mijn vrienden die zaten te wachten. Het hart paste perfect.’
Revalideren in het Deventer Ziekenhuis
Na de transplantatie begon voor Casper de revalidatieperiode. Drie maanden lang kwam Casper meerdere keren per week in het Deventer Ziekenhuis. ‘Onder begeleiding van gespecialiseerde revalidatie-fysiotherapeuten deed ik krachttrainingen en bouwde ik conditie op. Ik leerde mijn eigen kracht weer kennen en kreeg vertrouwen in mijn lichaam.’
Levende bewijs
‘Het is heel waardevol om met gespecialiseerde zorgverleners te bouwen aan herstel. Dat heeft er mede voor gezorgd waar ik nu sta. Sterker nog, door fysiotherapeuten van het Deventer Ziekenhuis word ik nu, jaren later, nog steeds ‘het levende bewijs’ genoemd dat je weer fit kunt worden met een donorhart.’
Sport is belangrijk
Sport is altijd belangrijk geweest voor Casper. Na zijn revalidatie heeft hij volleybal weer opgepakt. ‘Mijn broer leed ook aan de gevolgen van de PLN-gen mutatie. Hij overleed drie jaar na zijn harttransplantatie,’ vertelt Casper. ‘Ook mijn broer volleybalde, dus het is extra bijzonder dat ik dit nu kan doen.’
European Transplant Games in Arnhem
Casper volleybalt bij Stichting Sport & Transplantatie, waar hij sport met lotgenoten. ‘We hebben veel plezier en delen veel met elkaar. Maar we zijn ook fanatiek hoor,’ lacht hij. ’21 t/m 27 juni vertegenwoordigen we TeamNL op de European Transplant Games in Arnhem met beachvolleybal. Hier vieren we samen het leven en laten we zien wat er na een transplantatie allemaal mogelijk is.’
Jouw leven
We leven allemaal ons eigen leven en hebben allemaal onze plannen, dromen en verlangens. Maar als je ziek bent, verandert er veel. Gelukkig is dit vaak van tijdelijke aard, maar soms ook niet. Toch willen we ook dan niet onze dromen opgeven. Dat hoeft ook niet. Ons ziekenhuis levert graag een bijdrage aan het leven zoals jij dat wilt leven. Het is jouw leven. Graag tekenen we al die verhalen op. Gerrit, Lara, Sylvia en anderen vertellen ook hun verhaal.