Menu
Behandelingen

Hidradenitis suppurativa

Hidradenitis suppurativa (HS) is een (steeds) terugkerende ontsteking van de haarzakjes en omgeving (haartalgklierfollikel) die vooral voorkomt in de oksels en liezen. Er zijn veel behandelingen voor HS.

Afdeling(en)

Contact

(0570) 53 50 10

Hoe kom ik er?

Route 85

Wat is de behandeling van hidradenitis suppurativa?

U krijgt uitleg over hoe u het best uw huid kunt verzorgen en welke factoren HS kunnen verergeren, zoals roken, overgewicht, stress, schurend ondergoed, hormonale invloeden, e.d. De vele behandelingen voor HS kunnen worden ingedeeld in de volgende groepen.

Lokale therapie

  • Liezen en oksels wassen met ontsmettende zeep (Hibiscrub, Betadine jodium scrub of Unicura)
  • Zalftherapie met Resorcinol 15% in lanettecrème
  • Eventueel lokale antibiotica zoals Dalacin-T depper of fucidin crème of zalf
  • Eventueel injectie met kenacort in een laesie

Systemische therapie

Afhankelijk of het een acute infectie en/of een langdurige ontsteking(en) betreft en de mate van uitgebreidheid staan medicijnen ter beschikking die als tablet moeten worden ingenomen.

Antibiotica

Langdurige behandeling (maanden tot een jaar) met tetracycline, doxycycline, minocin, clindamycine of erytromycine of combinaties van medicijnen. Eventueel kortdurende behandeling in geval van acute forse infectie, bijvoorbeeld combinatie van rifampicine en clindamycine).

Overige middelen

  • Diane-35 anticonceptiepil, soms als ondersteuning effectief
  • Retinoiden, zoals Neotigason
  • Dapson (DDS)
  • TNF-blokkerende biologicals bij bepaalde subtypen van HS. Dergelijke middelen zijn Infliximab, Enbrel en recentelijk Humira

Operatieve ingrepen

In combinatie met bovengenoemde lokale en systemische therapieën is vaak operatieve behandeling nodig, zoals:

Incisie en drainage

Geeft tijdelijke verlichting, maar geeft geen genezing (buil komt meestal op dezelfde plaats terug).

Deroofing

Dit is een operatieve behandeling van fistelgangen, cystes en abcessen. Bij deze methode worden de holtes en fistelgangen onder (plaatselijke) verdoving zorgvuldig opgespoord met behulp van een sonde. Vervolgens wordt het dak van deze laesies weggebrand met een elektrische lis. Soms is het al genoeg om een reepje huid te verwijderen. In andere gevallen ontstaat er een groter huiddefect van meerdere centimeters. De wond wordt meestal niet gehecht en zal uit zich zelf dichtgroeien. In ernstige gevallen is de deroofing methode niet meer geschikt en zal voorgesteld worden om meer huidweefsel weg te snijden.

Excisie van grotere gebieden, zonodig in etappes

Grote (plastisch) chirurgische ingrepen , waarbij in principe de geheel aangedane huid radicaal wordt weggesneden.

Aandoeningen