Menu
Leren

'Ik koester de korte lijnen'

Iris Tilma wilde aanvankelijk dierenarts worden, maar stelde haar plannen bij. ‘Als dokter kun je veel voor mensen betekenen, je kunt écht iets bijdragen aan hun welzijn’, verzekert de aios Interne Geneeskunde. 'Dit is het mooiste vak ter wereld.'

Iris Tilma, aios Interne Geneeskunde

Als arts vindt Iris communicatie en persoonlijke aandacht heel belangrijk. ‘Tijdens een zaalstage ging ik regelmatig bij patiënten langs om te vragen naar hun werk of hobby’s. Die sociale interactie maakt het werk leuk.’ Ook tijdens haar polispreekuur is ze benieuwd naar de mens achter de patiënt. ‘Even keuvelen over de hond is voor mij geen straf.’ Dit soort informatie lijkt weinig relevant, maar Iris oordeelt anders. ‘Als je als dokter wilt investeren in het gesprek met de patiënt krijg je daar vertrouwen voor terug. Dat vind ik heel waardevol.’

Alle vrijheid

De aios koestert de kleinschaligheid en korte lijnen van het Deventer Ziekenhuis. ‘De medisch microbioloog kende in de eerste week mijn naam al.’ Verder ervaart ze alle vrijheid om haar opleidingsprogramma naar eigen wensen in te richten. ‘Ik kies zelf mijn deelstages en over parttime werken is nooit moeilijk gedaan. In overleg is er veel mogelijk.’ Ook krijgt ze veel verantwoordelijkheid aangereikt. ‘Binnen de MDL was ik de enige assistent en dus werd ik al snel manusje van alles. In die hoedanigheid kun je heel veel leren.’

Kop koffie

Toch heeft ze geen moment het gevoel gehad dat ze in het diepe is gegooid. ‘Als aios kun je altijd terecht bij je supervisor. Ook zijn er regelmatig intervisiemomenten met je coach.’ Nieuwe artsassistenten worden standaard gekoppeld aan een ervaren collega. Iris heeft nu zelf een jonge anios onder haar hoede. ‘Ik maak haar wegwijs in het ziekenhuis en soms drinken we samen een kop koffie. Ik neem nieuwkomers graag bij de hand.’

“Ik werd al snel manusje van alles”

– Iris Talma

Iris kan het Deventer Ziekenhuis zeker aanbevelen bij aios in spe. ‘De prettige sfeer, de vrijheid in je werk, de mogelijkheden om te leren en te ontwikkelen en de wekelijkse borrels zijn allemaal pluspunten.’ Een terugkeer naar Deventer sluit ze dan ook niet uit. ‘Als ik eenmaal klaar ben met mijn specialisatie zou ik hier graag willen werken.’