Lintopdrachten overslaan
Verdergaan naar hoofdinhoud
Omhoog

Hoe kunnen wij u helpen?

AANDOENING

A - Z AZ lijst gebruiken om een pagina te vinden
Home > Aandoeningen > Chronische vermoeidheid

Chronische vermoeidheid

Moeheid komt veel voor en is eigenlijk normaal. Het is niet gewoon als iemand nooit moe is. Het wordt anders als iemand langdurig, dat is langer dan 6 maanden moe blijft en/of door moeheid niet meer de dagelijkse dingen kan doen of kan werken.
 

Het is belangrijk, maar niet altijd eenvoudig, om te proberen een oorzaak te vinden voor chronische moeheid. Eigenlijk kunnen alle mogelijke ziektes vroeger of later wel moeheid geven. Vaak zal deze ziekte dan al wel bekend zijn. Als dat niet zo is, verdient het aanbeveling hier verder onderzoek naar te doen op de polikliniek Interne Geneeskunde.
 

Als de oorzaak van de vermoeidheid wordt gevonden, kan vaak een gerichte behandeling worden gegeven. Helaas zijn nog niet alle ziektes, die vastgesteld kunnen worden, ook eenvoudig te behandelen. Het kan ook voorkomen dat geen goede verklaring voor de moeheid kan worden vastgesteld. Het is dan beter om niet maar door te gaan met steeds meer onderzoek naar bijzonder zeldzame verborgen ziektes, maar om even af te wachten.
 

Helaas zijn ook de beste moderne onderzoeksmethodes niet altijd onfeilbaar. Dat betekent, dat soms het onderzoek geen afwijking kan vinden terwijl die er toch wel is. Omgekeerd komt het ook voor dat een onderzoek een afwijkend resultaat oplevert zonder dat er een werkelijke ziekte bestaat. De kans op dit laatste is groter als van tevoren de waarschijnlijkheid van de ziekte al klein is. Zeldzame ziektes komen immers weinig voor. In de loop van de tijd zal een eventuele ernstige ziekte zich wel openbaren. Als zich nieuwe klachten voordoen die een aanwijzing kunnen vormen in een bepaalde richting dan zal dat daarom verder moeten worden uitgezocht. In afwachting daarvan is het meestal het beste om zoveel mogelijk te streven naar het leiden van een zo normaal mogelijk leven.
 

Wat is het Chronisch vermoeidheids syndroom (CVS of ME)?
Als de patiënt langdurig moe blijft en de arts geen oorzaak kan vinden, kan er sprake zijn van het chronisch vermoeidheidssyndroom, afgekort CVS. Het wordt ook wel ME genoemd. Niet iedereen die langdurig moe is, heeft het CVS. Er wordt van CVS gesproken als de moeheid langer dan een half jaar duurt en als de patiënt door de moeheid minder dan de helft kan, van wat hij of zij voorheen kon. De moeheid knapt niet op met rust.
De vermoeidheid begint meestal vrij plotseling na een periode van "griep". Sommige patiënten hebben daarbij ook een koortsig gevoel, gezwollen lymfklieren of krijgen gewrichts- en spierpijnen die toenemen na inspanning, geheugenstoornissen, keelpijn, hoofdpijn of slaapstoornissen.

De meeste patiënten met CVS konden voordat ze ziek werden normaal werken en sporten en hadden tevoren ook geen ander klachten zoals chronische rugpijn, hoofdpijn of buikpijn. De ernst van de klachten gecombineerd met het feit dat de arts geen oorzaak kan vinden, maakt dat veel patiënten zich onbegrepen of niet serieus genomen voelen. Door de ziekte in combinatie met vaak onbegrip in de omgeving kunnen sociale contacten afnemen. Gevoelens van boosheid, moedeloosheid, neerslachtigheid, eenzaamheid en machteloosheid komen daardoor vaak nog bovenop de andere symptomen. De moeheid en andere klachten kunnen daardoor dan weer verergeren of in stand gehouden worden.
 

Wat is de oorzaak van CVS?
De oorzaak is onbekend. Er zijn veel mogelijkheden onderzocht, waaronder chronische virusinfecties, chronische ziekte van Lyme, chronische gist- of schimmelinfecties (candida), immuunstoornissen, hormoonstoornissen, allergie en/of overgevoeligheid voor chemicalieën, neurologische of psychiatrische stoornissen, zoals depresie of angsstoornissen. Echter geen enkele oorzaak is tot op heden op een wetenschappelijke manier bewezen. Mogelijk zijn er meerdere oorzaken of is er sprake van een combinatie van meerdere oorzaken.
 

Hoe wordt de diagnose CVS gesteld?
Er bestaat geen laboratorium- of andere medische test waarmee de diagnose CVS kan worden bewezen. De diagnose kan worden gesteld als de patiënt aan een aantal criteria voldoet. Eén van de criteria is dat er geen andere verklaring voor de vermoeidheid is.
 

Wat is de behandeling van CVS?
Er zijn veel verschillende behandelingen onderzocht. Tot op heden is er vrijwel geen enkele behandeling die op een wetenschappelijke manier bewezen effectief is. De wetenschappelijke methode bestaat eruit dat de helft van de patiënten wordt behandeld met een medicijn, terwijl de andere helft een nep-middel krijgt. Na verloop van tijd wordt dan gekeken of er verschil is tussen de 2 groepen. Hiervoor kan een vragenlijst aan de patiënten worden gegeven, maar er worden ook vaak allerlei onderzoeken gedaan zoals bloedtesten, inspanningstesten, etcetera. Meestal blijkt dan dat er evenveel patiënten baat hebben bij de behandeling als bij de nepbehandeling. Dat patiënten opknappen na een nepbehandeling is ook bekend bij allerlei andere ziekten. Het heet placebo-effect. Oorzaak kan zijn dat de ziekte vanzelf verdwijnt, of dat het effect veroorzaakt wordt door de extra aandacht die de patiënt krijgt.

Een methode die wetenschappelijk een bewezen effect heeft is cognitieve gedrags therapie. Dit is eigenlijk meer een methode om met de klachten om te leren gaan. De ziekte geneest er niet door, maar als men er beter mee om kan gaan, kan men zich toch beter voelen . De huisarts kan u doorverwijzen voor deze therapie. Begeleiding wordt ook wel gedaan door de revalidatie arts of fysiotherapeut.
 

Wat zijn de vooruitzichten bij CVS?
Het is moeilijk te voorspellen hoe de ziekte verloopt. Veel patiënten knappen in de loop van 1 à 2 jaar langzaam op. Bij anderen wordt het langzaamaan steeds erger. Er kan ook sprake zin van een wisselend beloop. Het chronisch vermoeidheidssyndroom leidt nooit tot voortijdig overlijden of tot aantasting van de organen. In deze zin zijn de vooruitzichten gunstig.
 

Diagnostiek van chronische vermoeidheid in het Deventer Ziekenhuis
De internist kan u bij klachten van chronische vermoeidheid nader onderzoeken. Het onderzoek is er op gericht om een oorzaak voor de vermoeidheid te vinden. Vaak is dit in 1 à 2 bezoeken al duidelijk. Indien geen oorzaak voor de klachten wordt gevonden, zal de internist u terugverwijzen naar de huisarts. Er is dan sprake van "analyse vermoeidheid zonder diagnose". De internist kan ook besluiten om u enige tijd onder controle te houden om te zien of het klachtenpatroon verandert. Behandeling voor het chronisch vermoeidheidssyndroom wordt niet door de internisten gedaan. Als er een onderliggende oorzaak voor de vermoeidheid wordt gevonden, kan de behandeling wel door de internisten gedaan worden.
 
Meer informatie
Op het internet is veel informatie te vinden, die niet altijd betrouwbaar is of op uw geval van toepassing. Bronnen die wij vertrouwen zijn:

Patiëntenverenigingen

Context menu