Hoeveel kosten onderzoek en behandeling?
Wat we doen, is bekend …
De overheid wil de kosten van de gezondheidszorg beheersen. Daarom is in 2005 vastgelegd welke onderzoeken en behandelingen er voor een zorgvraag moeten worden gedaan. Dus: wat is er nodig voor een gebroken arm? En wat komt er allemaal kijken bij een liesbreuk?
… hoeveel het kost ook
Aan de onderzoeken en behandelingen is een prijskaartje gehangen. Wat een ziekenhuis doet en hoeveel het kost, ligt vast in de Diagnose Behandelcombinatie (DBC). Van de meeste DBC’s (90% van het totaal) zijn de prijzen in alle ziekenhuizen hetzelfde.
De meeste. Want de overheid wil ook dat ziekenhuizen onderling concurreren. Daarom is een deel van de zorg vrij onderhandelbaar. Dat betekent dat ziekenhuizen en verzekeraars over sommige zorgvragen apart prijsafspraken moeten maken. Dit wordt het B-segment van DBC’s genoemd. Op internet (www.dz.nl) kunt u zien hoeveel een staaroperatie in het Deventer Ziekenhuis kost. Of een nieuwe heup.
Toch is een prijsopgave vooraf lastig
Mooi systeem: alles wat een ziekenhuis doet, ligt vast. Wat het kost, is ook bekend.
Toch is het lastig vooraf een prijsopgave te geven. Voor iemand die met buikklachten naar het ziekenhuis komt, of met pijn in de schouder, is pas laat bekend wat de diagnose is. En zelfs als de diagnose vaststaat, verschilt een behandeling van patiënt tot patiënt. Of kunnen er complicaties optreden waardoor er sprake is van meer dan 1 DBC. Even ter indicatie: een gemiddeld ziekenhuis heeft al zo’n 200.000 verschillende DBC’s.
Het ziekenhuis kan dus pas achteraf vertellen wat het heeft gekost.
De rekening, wat kan ik verwachten?
Doorgaans stuurt het ziekenhuis de rekening (nota) rechtstreeks naar uw zorgverzekeraar. Toch kan het voorkomen dat u een nota krijgt. Nu is er wel iets veranderd op die rekening. Omdat de overheid de kosten inzichtelijk wil maken, moeten ziekenhuizen niet alleen de kosten voor een spreekuur, onderzoek of behandeling berekenen, maar ook de zogenaamde overhead kosten zoals huisvesting, administratie en personeel. En kreeg de patiënt voorheen aparte rekeningen van de specialist, de röntgenfoto’s, de narcose en de opname, nu staat alles op 1 DBC-nota.
Overzichtelijk, maar meestal ook even schrikken. Immers, voorheen werden overheadkosten verrekend in een resttarief dat bij de opnamenota werd geteld. Daar zag de patiënt meestal niets van. De verzekeraar natuurlijk wel. Nu zijn de overheadkosten zowel in de nota voor een polikliniekbezoek als voor een opname verrekend. U kunt de nota thuisgestuurd krijgen als:
- uw gegevens op uw patiëntenpas onjuist zijn. U kunt de gegevens bij de receptie hoofdingang van het ziekenhuis laten aanpassen.
- u geen geldig identificatiebewijs hebt getoond bij inschrijving of tot 14 dagen daarna het om een behandeling gaat die niet door de basisverzekering wordt vergoed.
- u een zogenaamde restitutiepolis hebt. U moet het bedrag dan voorschieten en later bij de verzekeraar declareren.
Daarnaast zijn er wettelijke eigen bijdragen en hanteren verzekeraars eigen risico’s. Voor wie vroeger al op de kosten lette: de polikliniekrekening is hoger geworden, de nota van een opname veel lager.
Aanvullende verzekering
Als de kosten op de nota worden gedekt door uw aanvullende verzekering en u hebt deze verzekering bij een andere zorgverzekeraar afgesloten dan uw basisverzekering, dan moet u de nota aan het ziekenhuis voldoen en zelf bij uw verzekeraar declareren.
Gemiddelde
Maar er is nog iets aan de hand met de nota. Voor alle DBC’s zijn gemiddelden genomen. Dus: wat doet een ziekenhuis doorgaans bij een verwijdering van nierstenen of pijn op de borst. Op de DBC-nota die na afloop wordt verzonden, kunnen daarom (meestal lage) bedragen staan van onderzoeken die wellicht in uw geval niet zijn uitgevoerd. Maar toch in de gemiddelde DBC-prijs meetellen. Dat is landelijk door de overheid zo voorgeschreven.
Vragen?
Hebt u na het lezen van deze folder nog vragen, dan vindt u op www.dz.nl onder het kopje patiënt, prijzen/nota meer informatie. Ook kunt u online een vraag stellen.
